Het persoonlijke is (eindelijk eens) politiek

21 september 2018, door Marjet Winsemius
5 min

Hoe vaak ontbreekt het kind en diens belang aan de debattafel? Zit het niet aan als er weer eens gepolderd wordt over de toekomst. Wanneer is de kwaliteit van leven van werkende ouders inzet van verkiezingen of partijprogramma’s? Zelden. Deze week was tot genoegen van de BV Familie een kleine uitzondering. Het persoonlijke werd (eindelijk eens) politiek.
 
Afgelopen dinsdag was het Prinsjesdag, de aftrap van het nieuwe politieke jaar, gevolgd door de algemene beschouwingen op woensdag en met één dag ertussen vandaag. Nee, die rustdag had niets te maken met de papadag van politiek leiders, maar met de Eurotop waar Rutte moest aanschuiven.
 
Toch waren kinderen meer dan anders inzet van de verhalen en vergezichten die werden geschetst. De Koning trapte dinsdag in de Ridderzaal af toen hij zei: ‘Er leven vragen: kunnen wij en onze kinderen blijven rekenen op goede zorg, een betaalbaar huis, een baan, goed onderwijs, een veilige buurt, een schone leefomgeving en een goed pensioen?’
 
Hiermee inspireerde hij wellicht Klaas Dijkhoff die het persoonlijke in de politiek zelden schuwt en zijn dochter er tijdens de algemene beschouwingen bij sleepte. De politiek die hij bedrijft wordt beïnvloed door de vraag hoe zijn dochter ‘later als ze groot is’ haar leven zal kunnen leiden. Of zij het dan net zo goed heeft als hij nu.
 
Collega Jesse Klaver hield het bij de dag van vandaag toen hij kritiek leverde op de maatregelen die genomen worden om het lerarentekort aan te pakken. “Wat mij betreft doen we niet genoeg om de generatie van mijn dochter het onderwijs te geven wat ze verdient.” Waarmee hij impliciet ook de toekomst van Dijkhoff’s dochter erbij haalde.
 
Beide voorbeelden geven wat ons betreft aan hoe belangrijk het is dat politiek persoonlijk wordt. Bij gebrek aan (meer dan één) vrouwelijke politiek leiders zijn de dromen van jonge vaders in de politiek van groot belang voor structurele politieke veranderingen die de samenleving moderniseren.
 
Ondanks deze en andere voorbeelden waarbij politici de politiek persoonlijk maakten, bleven de vergezichten voor de toekomstige generaties beperkt. Natuurlijk ging het over de investering in onderwijs, de maatregelen die genomen moeten worden voor het klimaat en het overeind houden van ons sociale stelsel. Maar daarbij overheerst toch de korte termijn, de gedachte aan de komende twee jaar die het kabinet heeft om zichzelf te bewijzen en opnieuw de kiezer voor zich te winnen.
 
Hoe dan ook: het begin is er en smaakt naar meer. Help jij ons de politiek hier blijvend op te wijzen, te prijzen voor hun dappere en waardevolle pogingen en te inspireren tot meer?
 
Like ons op Facebook!
 
 
 
 
 


Terug naar overzicht

Leave a Reply