Sta op tegen pesten

20 december 2017, door Marjet Winsemius
4 min

Zo vlak voor het nieuwe jaar merk ik bij mezelf (en bij de kinderen trouwens ook) een soort metaalmoeheid als het gaat om dingen van me af laten glijden. Vervelende zaken die de neiging hebben telkens terug te keren, steken hun kop boven het maaiveld en zijn niet meer te negeren. Helaas. Het zal het gebrek aan vitamine D wel zijn.

Zo was het ook met het pestgedrag bij mijn kinderen op school. Eigenlijk speelt dit al sinds 2016, maar eind dat jaar lukte het me kennelijk nog de andere kant op te kijken. Geen zin in, de pleaser in mij won het van de assertieve vrouw die ik op goeie dagen kan zijn. Maar nu is de maat vol. Zo schreef ik ook aan de juffen: ‘We zijn het zat.’ En met ‘we’ bedoelde ik het hele gezin. 

In de week tussen mijn brandbrief en de daadwerkelijke afspraak nam de twijfel alweer toe. Hoe zullen de ouders van de met naam genoemde pesters reageren? En de juffen die vaak aangeven doodmoe te worden van ouders die hun eigen kroost heilig verklaren en de boze buitenwereld van alles de schuld geven. En nog belangrijker: help ik mijn dochter ermee die ook na deze exposure met de pesters moet samenleven in de klas? Help ik mijn zoontje die ze toch weer gaat tegenkomen in de kleedkamer van de gym en ook door deze drie jaar oudere raddraaiers wordt bedreigd.

Het was de lef van mijn dochter die de doorslag gaf om door te zetten. ‘Andere kinderen durven niets tegen juf of de pesters te zeggen. Ze zijn gewoon bang. Nou ik dus niet!’ Dus daar gingen we.

De juf nam onze twijfel direct weg. Er waren meer ouders opgestaan tegen pesten. Ouders van kinderen uit verschillende groepen hadden allemaal exact dezelfde namen genoemd. Tijd voor echte actie dus. Hun ouders zullen op school worden uitgenodigd en onderdeel worden van het probleem en hopelijk de oplossing.

Wat zou jij doen tegen pesten?

Renate Tromp


Terug naar overzicht

Leave a Reply