Verboden voor families

21 augustus 2018, door Renate Tromp
6 min

Het staat me nog levendig voor de geest hoe ik als jong meisje bewonderd werd in ons favoriete vakantieland Italië. Met vrienden van mijn ouders en hun vier kinderen trokken we als groep veel bekijks in restaurants. Ongevraagd zaten Italiaanse mannen en vrouwen aan onze blonde haren en wezen ons blauwogige engeltjes na. God, wat voelde ik me geliefd.

Hoe anders gaat het tegenwoordig. Zijn kinderen nog graag geziene gasten of zien ondernemers onze bengeltjes liever gaan dan komen? Onlangs bleek uit onderzoek dat maar liefst 40% van de Nederlanders zonder morren meer wil betalen voor een vliegticket als de vlucht geen kleine kinderen bevat. Ook was er een Duitse horeca ondernemer in het nieuws die kinderen botweg verbiedt na 17.00 uur. Te luidruchtig. Het zal je maar gebeuren.

Adults only

Twee jaar geleden overkwam ons hetzelfde in het Franse Gien aan de Middellandse Zee. Als onze kids niet snel op zouden houden met hun klapspelletje konden we vertrekken. En dit jaar zag ik zelfs een ‘adults only’ accommodatie aan het Kroatische strand. Helaas pas NADAT wij met de kids nietsvermoedend het terras op waren gelopen. Ik kan u zeggen: het voelt niet prettig om weg gestuurd te worden ‘alleen maar’ omdat je kinderen bij je hebt. Die zich – dat spreekt voor zich – voorbeeldig zouden hebben gedragen…

Discriminatie

Schuldig voordat het feit bewezen is. Het is eigenlijk pure discriminatie. En dat van een onschuldig kind. Toch zijn ondernemers niet gek. Die verdienen graag goed geld. Dus als ze klanten weigeren zullen die het wellicht wel erg bont maken. En tijdens een relaxvakantie met je geliefde kan ik het me best voorstellen dat je helemaal geen zin hebt in gillende en zeurende kinderen. En daar misschien zelfs wel flink extra geld voor over hebt. Ik ben tenslotte ook jong geweest.

Niet normaal

Maar toch. Maar toch. Is dit de weg die we als samenleving willen bewandelen? Elkaar niet meer durven aanspreken op ongewenst gedrag van vervelende kinderen en in plaats daarvan hekken bouwen en verboden opleggen? En dan net doen alsof dit normaal is. Een keuze. Een aan te vinken extra service. No kids, please! Brrr.

It takes a village to raise a child

It takes a village to raise a child, is een bekend gezegde. Als dat zo is, laten we dan de moed hebben om het gesprek aan te gaan als het lawaai teveel is. Laten we de aanwezigheid van kinderen – met hun gelach en gehuil – aanvaarden als iets waar we ook zelf ooit onderdeel vanuit maakten. Zodat we net als de Italianen uit mijn jeugd weer kunnen genieten van kinderen, zelfs als ze niet van ons zijn.


Terug naar overzicht

Leave a Reply